Dr. Tim De Mey (1973) is universitair docent theoretische filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Daarnaast was hij eerder gastprofessor te Gent, Groningen, Turku en Helsinki. Hij doceert analytische filosofie, epistemologie, metafysica, cognitie- en bewustzijnsfilosofie, en wetenschapsfilosofie. Hij publiceert over kleur en secundaire kwaliteiten, gedachte-experimenten, en scepticisme. Zijn onderzoek spitst zich toe op de rol van verbeelding en creativiteit in kennis in het algemeen, en in wetenschap in het bijzonder.

Fail Better zou een citaat van Samuel Beckett kunnen zijn. Het zou ook een filosofisch filmessay kunnen zijn over gissen en missen, vallen en opstaan, en de mogelijkheid en noodzakelijkheid om te leren uit fouten. Het zou ook nog een rustige gedachtewisseling kunnen zijn met ondernemer Tsjomme Zijlstra, logicus Jean Paul van Bendegem, schrijfster Annelies Verbeke en historicus Wiep van Bunge. Het zou een poging kunnen zijn tot heropleving van gedreven, intellectuele bescheidenheid in luie, overmoedige tijden. Maar het zou net zo goed een voorzichtig pleidooi kunnen zijn voor kritische, creatieve, probleemoplossende meningsvorming, in plaats van opgehitste, geëchode, beschadigende meningsuiting. Wie weet? Wie weet wat Fail Better is? Wie weet wat Fail Better gaat worden? We kunnen alleen maar gissen! Fail Better? Niet te missen.

Bekijk de film van Tim: Fail Better versie 0.00001 op YouTube.

De inhoud van het vragenuurtje wordt bepaald door vragen van bezoekers: stuur alle vragen die je aan Tim zou willen stellen naar info@agorafilosofie.nl. Zie ook YouTube video: Tim de Mey pitcht “Het voordeel van de twijfel”

Leon de Bruin (1979) is (natuurlijk) een van de schrijvers van het examenboek voor de havo, “Ik. Filosofie van het zelf.” Leon houdt zich bezig met het zelf en kennisverwerving, hij doet er onderzoek naar en geeft er les over aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Mensverbetering en persoonlijke identiteit

De wetenschappen bieden ons steeds meer middelen, methoden en technieken om onze cognitieve en emotionele vermogens te optimaliseren. We gebruiken Deep Brain Stimulation (DBS) om (mentale) stoornissen zoals ADHD en Autisme te behandelen, Transcranial Magnetic Stimulation (TMS) om het geheugen van ooggetuigen in de rechtszaal te verbeteren, en Ritalin om betere cijfers te halen voor het tentamen.

In mijn lezing bespreek ik de impact van deze zogenaamde ‘mensverbeteringstechnieken’ op ons begrip van persoonlijke identiteit. Daarbij ga ik met name in op de volgende drie filosofische vragen: 1) wat betekent het om ‘jezelf’ te zijn en te blijven?, 2) wie ben ik nu eigenlijk ‘echt’?, en 3) wat betekent het om zelfstandig en verantwoordelijk te handelen?

http://ldebruin.nl/

 

 

Dr. Floris van den Berg is filosoof en dus atheist en veganist. Hij universitair docent milieufilosofie aan de Universiteit Utrecht. Hij schreef onder andere de volgende filosofische werken: Hoe komen we van religie af? Een ongemakkelijke liberale paradox (2009), Beter Weten: Filosofie van het ecohumanisme (2015) en onlangs De vrolijke feminist. Een ecofeministische filosofie (2017), zie hier een boekrecensie.

Floris van den Berg geeft een college geven over zijn laatst verschenen boek: Groen liberalisme, een urgent manifest. Zie hier alvast een recensie.
Jelle van Baardewijk is docent-promovendus wijsbegeerte aan de VU. Als docent geeft hij filosofie aan studenten (bedrijfs)economie, bedrijfskunde en international business. Zijn onderzoek richt zich op het zogenaamde ‘verborgen curriculum’ van diezelfde studies: wat leert een student bedrijfskunde aan de Nederlandse universiteiten, in het bijzonder in Rotterdam en Amsterdam? Welke houding krijgen die studenten aangeleerd, hoe steekt hun wereldbeeld in elkaar? Voor zijn onderzoek maakt Jelle enerzijds gebruik van kwalitatief- empirische onderzoeksmethoden. Anderzijds werkt hij vanuit de klassieke filosofie van MacIntyre, Hegel en Spengler. Samen met Ad Verbrugge en Govert Buijs schreef hij het eindexamenboek voor het VWO 2020-2024: “Het goede leven & de vrije markt”. Jelle is lid van de denktank Freedomlab Amsterdam die onderzoek verricht op het snijvlak van economie, geopolitiek en technologie. Tevens is hij verbonden aan het 'Good Markets' onderzoeksproject. Nu en dan verschijnen zijn ideeën in NRC Handelsblad en het Financieel Dagblad.

In deze lezing zal Jelle van Baardewijk de kern van het examenboek filosofie uiteenzetten. Daarbij zal hij vooral ingaan op de filosofische organisatie van het argument over de moderniteit als project van bevrijding. Wat is vrijheid eigenlijk en in welke zin raken we momenteel aan de grenzen van onze vrijheid? Een belangrijke rol in dit vraagstuk is de analyse van Hegel van de vrije wil. Daarover zullen we het in deze lezing hebben.

Voor een indruk van het nieuwe eindexamenthema, klik hier.
Voor een interview met Jelle over het onderwerp van zijn promotie, klik hier.

Prof. dr. Frans Jacobs is emeritus hoogleraar wijsgerige ethiek aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds zijn emeritaat stort hij zich enthousiast op randgebieden van de filosofie, zoals Dante, Montaigne en Proust. Dit resulteerde in De essentie van Montaigne (2017) en De essentie van Schopenhauer (2018). Eerder schreef hij Twaalf emoties, Een filosofie van emoties en verlangens en (samen met Florian Jacobs) Markante denkers.

Over Schopenhauer
Drs. Jaron Schoone is docent filosofie op het Berlage Lyceum. Als wetenschapsfilosoof was hij actief op het advocatenkantoor Knoops en Partners Advocaten. Schoones specialiteit betreft biologische en astrofysische theorieën van Intelligent Design. Op dit moment doet Schoone onderzoek naar meta-ethiek, specifiek naar de metafysische fundering van de moraal.

Bestaat er een volmaakt wezen?

Binnen de filosofie zijn er verschillende argumenten bedacht voor het bestaan van een volmaakt of perfect wezen. Deze argumenten worden de ontologische godsbewijzen genoemd. In dit college zullen drie van deze argumenten de revue passeren. In het eerste deel van het college zullen de klassieke ontologische godsbewijzen van Anselmus en Descartes worden besproken en bekritiseerd. In het tweede gedeelte zal het moderne ontologische godsbewijs van Alvin Plantinga worden besproken. Het is vervolgens aan de deelnemers van het college om na te gaan of deze modernere en sterkere variant van het ontologische godsbewijs kan worden bekritiseerd.

Dr. ir. Emanuel Rutten (1973) is filosoof. Hij is als onderzoeker en docent verbonden aan de Faculteit Geesteswetenschappen van de Vrije Universiteit in Amsterdam (zowel binnen het Abraham Kuyper Centrum voor wetenschap en de grote vragen als binnen centrum Ethos voor maatschappelijke transformatie). Het onderzoeks- en onderwijsterrein van Emanuel omvat de relatie tussen geloof en wetenschap, het evalueren van de rationaliteit van seculiere en religieuze wereldbeelden, kennisleer en speculatief realisme, logica en retorica, en esthetiek. Emanuel woont in de binnenstad van Amsterdam.

Voor meer informatie over Emanuel, zie Wikipedia.
Voor een rijke selectie uit zijn artikelen, gjerputten.nl.

Over polyamorie

Drs. Martin Struik is docent filosofie en docentcoach op het Oostvaarders College (Almere) en medeorganisator van Agora.

Doe mee en maak kans op de prestigieuze faalbokaal!

Ai! Ja, iedereen draagt faalervaringen met zich mee, maar we praten er niet gemakkelijk over. In deze workshop dagen we jou uit je faalervaring als anekdote te delen. We schuiven in deze workshop niets onder het tapijt, maar vergroten juist uit. Wat levert dit ons op? Hoe ervaren we falen in onze samenleving? Falen is winnen!

Dr. Mr. Jurriën Hamer is rechtsfilosoof en onderzoeker bij het Rathenau Instituut. Hij promoveerde in 2017 aan de Universiteit Utrecht op een studie naar mensenrechten. Bij het Rathenau Instituut, waar onderzoek gedaan wordt naar de impact van wetenschap en technologie op de samenleving, doet hij onder andere onderzoek naar cyberspionage en de verspreiding van desinformatie. 

“Het internet leek ooit een droom van volmaakte imperfectie. Je kon er schrijven wat je wilde en vrienden worden met wie je maar wilde. Het digitale web zou  ons allemaal verbinden en onze onderlinge verschillen overbruggen. Het wereldwijde web accepteerde iedereen. Maar is deze droom ook werkelijkheid geworden? Is het internet van ons allemaal, zijn social media een plek waar we elkaar respecteren als imperfecte maar waardevolle personen? In zijn praatje vraagt onderzoeker Jurriën Hamer zich af of onze digitale droom niet is veranderd in een digitale nachtmerrie. Want waar het web ons moest verbinden, lijkt twitter ons allemaal te verdelen. En waar het internet ons democratisch zou maken, is het steeds meer een instrument van illiberale regimes.
 
Kan je in de digitale wereld nog wel jezelf zijn?”

Drs. Yoram Stein is docent filosofie op Montessori Lyceum Amsterdam en schrijft een proefschrift over Spinoza aan de universiteit Leiden.   

Aristoteles’ ideaal van menselijke volmaaktheid

We bewonderen moed en we hebben minachting voor lafheid. We bewonderen rechtvaardigheid en verafschuwen onrecht. Hieruit blijkt al dat wij een ideaal van menselijke volmaaktheid hebben. Dit ideaal verschaft ons een maatstaf aan de hand waaraan we onszelf en anderen kunnen beoordelen.

Deze maatstaf brengt met zich mee dat wij soms hard over onszelf en over anderen oordelen. Dit harde oordeel kan pijnlijk zijn. We worden dan immers gewezen op onze tekortkomingen. Maar het feit dat dit ideaal van menselijke perfectie pijnlijk is, is nog geen reden om te doen alsof dit ideaal niet bestaat.

Is het dan niet verkeerd om te oordelen? Welnee, we moeten oordelen. We kunnen niet anders. Ook de mensen die zeggen dat we niet moeten oordelen, spreken daarmee een oordeel uit. Wel is het zaak om te onderzoeken of ons oordeel redelijk is. Welnu, het paradoxale oordeel dat je niet mag oordelen, is duidelijk geen redelijk oordeel.  

Maar hoe zit het dan met “perfectionisme”? Het ideaal van menselijke volmaaktheid laat zelf zien dat perfectionisme verkeerd is.  Mensen die nooit tevreden zijn, bewonderen we niet. En voortdurend bang zijn om tekort te schieten en te falen, is geen bewonderenswaardige eigenschap.   

Dit en veel meer kunnen we leren van Aristoteles. Wat Aristoteles ons leert, is om beter te kijken naar hoe wij denken over goed en kwaad. Hij doet daarbij helemaal geen buitensporige uitspraken. Hij laat gewoon zien hoe het is. Daarmee is Aristoteles de grote filosoof van de common sense. En daarom lezen we hem nog steeds. Tegen alle moderne waanbeelden in, toont Aristoteles ons de weg naar een werkelijk goed leven.